پیشگیری از جرایم رایانه ایمقالات

بیت کوین چیست؟ | وکیل سایبری

بیت کوین چیست؟

بیت کوین چیست؟ – فناوری بیت‌کوین ابتدا در سال ۲۰۱۱ و بیشتر به عنوان یک سیستم پرداخت ناشناس که در وب‌سایت‌های غیرمجاز و مخفی استفاده می‌شد، به افراد معرفی گردید. همانند بیشتر نوآوری‌های دیگر که در آغاز به صورتی اغراق‌آمیز توصیف می‌شوند، این فناوری نیز به درستی معرفی نگردید و مهم‌ترین قابلیت‌های متنوع بیت‌کوین و فناوری وابسته آن، Blockchain، از قلم افتادند. این نوشتار قصد دارد تا شما را از نو با بیت‌کوین آشنا کند و توضیح می‌دهد چرا بسیاری از افراد در بخش‌های مالی و فناوری، نسبت به وعده‌های این فناوری مشتاق و هیجان‌زده هستند. در پایان نوشتار نیز فهرستی از واژه‌های متداول در این حوزه آورده شده است.

بیت‌کوین

بخش اول

توضیح دادن فناوری بیت‌کوین به صورت کوتاه و خلاصه به هیچ وجه کاری آسان نیست؛ با این حال این کار به درک بهتر از هست و نیست این فناوری کمک می‌کند. بیت‌کوین انقلابی در عرصه فناوری اطلاعات است که هم دسترسی به یک سیستم پرداخت امن و غیرمتمرکز را تسهیل می‌کند و هم ابزاری برای ذخیره‌سازی، راستی‌آزمایی و ممیزی اطلاعات، از جمله نمایش دیجیتالی ارزش، است. همچنین، بیت‌کوین نام واحد پولی نامشهود برای تسهیل فرایندهای کاربران شبکه رایانه‌ای غیرمتمرکز بیت‌کوین نیز است. بیت‌کوین یک سازمان یا یک محصول نیست. برخلاف بسیاری از اخبار، بیت‌کوین ناشناس نیست و با هدف استفاده مجرمان ساخته نشده است؛ اگرچه، در مواردی استفاده مجرمان از بیت‌کوین خبرساز شده است.

اهمیت بیت‌کوین در آن است که روشی جدید برای حصول مطمئن و آنی توافقات در سطح زمان و مکان عرضه می‌کند. در حال حاضر، بیت‌کوین یک سیستم باز و شفاف است که به همه کاربران اجازه می‌دهد به آسانی در خصوص صحت و اعتبار تراکنش‌ها و اطلاعات به‌اشتراک‌گذاشته‌شده در شبکه به اطمینان برسند؛ آن هم بدون نیاز به دخالت یک نهاد شخص ثالث قابل اعتماد و بدون نگرانی درباره سانسور شدن اطلاعات یا ارزش انتقال‌یافته درون شبکه. نسخه‌های برگرفته از فناوری بیت‌کوین امکان کنترل‌ها و دسترسی‌های مختلفی را فراهم می‌کنند. اما در مرکز این فناوری، توافق مطمئن و آنی در شبکه بر روی اطلاعات (از جمله ارزش‌ها) قرار دارد.

برخلاف سیستم‌های پرداخت و شبکه‌های رایانه‌ای قدیمی و رایج، بیت‌کوین توسط هیچ نهاد متمرکزی مدیریت یا کنترل نمی‌شود. در عوض، بیت‌کوین به عنوان یک پروژه کدباز به دنیا معرفی گردیده است. هر کسی می‌تواند با دانلود نرم‌افزار بیت‌کوین و دسترسی به شبکه همتا به همتا (P2P) آن، از بیت‌کوین استفاده کند، بدون این که هیچ هزینه‌ای پرداخت نماید. تمام این کاربران با هم، توان رایانشی و زیرساخت لازم برای پردازش و راستی‌آزمایی تراکنش‌ها و اطلاعاتی که درون شبکه انتقال می‌یابند و در دفتر کل غیرمتمرکز ثبت می‌شوند، فراهم می‌کنند. گروهی از دانشمندان و برنامه‌نویسان رایانه‌ای نیز به صورت داوطلبانه وقت خود را صرف ارتقا و بهبود کدهای نرم‌افزار بیت‌کوین، در قالب یک منبعِ باز در وب‌سایت GitHub، می‌نمایند.

اقتصاد چشمگیری پیرامون بیت‌کوین شکل گرفته است که هم به عنوان یک شبکه پرداخت و هم به عنوان یک ابزار قدرتمند در فناوری اطلاعات، همچنان هم به رشد خود ادامه می‌دهد. به علاوه، سرمایه‌گذاری‌هایی جدی در بیت‌کوین‌ها به عنوان یک دارایی دیجیتالی صورت گرفته است. این اقتصاد توسط دو گروه جریان می‌یابد؛ یکی مشارکت‌کنندگان مستقیم و سرمایه‌گذارانی است که به دنبال ساختارشکنی در سیستم‌های فعلی هستند و دیگری مؤسسه‌های مالی که به دنبال تصاحب این نوآوری برای بهبود سیستم‌های فعلی هستند. درک تنوع و گستردگی این اقتصاد با شناخت خود بیت‌کوین آغاز می‌شود. اگر بیت‌کوین را به اساسی‌ترین سطوح آن تجزیه کنیم، از سه نوآوری مجزا تشکیل می‌شود که در ادامه توضیح داده خواهند شد.

بیت‌کوین و Blockchain

اگر بیت‌کوین با حرف لاتین B بزرگ و به صورت Bitcoin نوشته شود، به نرم‌افزار بیت‌کوین و شبکه رایانه‌ای غیرمتمرکز از کاربرانی اطلاق می‌شود که این نرم‌افزار را اجرا می‌کنند. نرم‌افزار و پروتکل‌های بیت‌کوین (سورس کد بیت‌کوین) ابتدا در نوامبر سال ۲۰۰۸ در یک گزارش رسمی توسط نویسنده‌ای که خود را با نام ساتوشی ناکاموتو معرفی کرده بود، رونمایی شد و خود بیت‌کوین نیز در قالب یک کلاینت نرم‌افزاری شاهد مثال در ژانویه سال ۲۰۰۹ عرضه گردید. نوآوری ناکاموتو از یک جامعه اینترنتی از دانشمندان رایانه‌ای منشأ گرفته بود که به مطالعه رمزنگاری و کاربرد آن برای ساخت یک سیستم دارایی دیجیتالی کارامد و قابل راستی‌آزمایی (یا به عبارت دیگر، پول مجازی) می‌پرداختند. در هنگام راه‌اندازی شبکه بیت‌کوین در ژانویه ۲۰۰۹، کاربران، علاقمندان و دانشمندان رایانه‌ای نرم‌افزار را تست می‌کردند تا کارکرد اجزای سازنده بیت‌کوین را تأیید نمایند. این اجزا به طور عمده از منابع رمزنگاری کلید عمومی و خصوصی، الگوریتم‌های Hashcash و ارتباطات شبکه‌ای همتا به همتا با استفاده از یک پروتکل گاسیپ به دست آمده بودند. همچنین کاربران اولیه بیت‌کوین به پیام سیاسی و اقتصادی این ماجرا علاقمند بودند. آن‌ها می‌توانستند از یک دارایی دیجیتالی که به سیاست تأمین پول بانک مرکزی وابسته نیست و مشمول سانسور تراکنش‌ها توسط دولت نمی‌شود، بهره ببرند.

برخلاف تلاش‌های قبلی برای ایجاد یک دارایی دیجیتالی، فناوری پیشنهادشده توسط ناکاموتو به یک نهاد تسویه وجوه مرکزی (یک نهاد شخص ثالث مورد اعتماد) برای تأیید منبع پول و تراکنش‌ها متکی نبود. در عوض، جامعه بیت‌کوین به تدریج شبکه‌ای غیرمتمرکز از رایانه‌ها را تشکیل دادند که توان رایانشی عظیمی را برای یک هدف واحد، یعنی اعتبارآزمایی و تسویه وجوه تراکنش‌های شبکه بیت‌کوین، به کار می‌گرفتند. این شبکه توزیع‌یافته و غیرمتمرکز به هر یک از کاربران اجازه می‌دهد تا اعتبار تراکنش‌ها و خود سیستم را به عنوان یک واحد کل، از طریق پروتکل‌های رمزنگاری و سوابق تراکنش‌ها در شبکه بیت‌کوین بیازمایند. این اطلاعات توسط کاربران در یک دفتر کل توزیع‌شده به نام Blockchain ذخیره شده است. فناوری Blockchain راهکاری است برای حل مسئله‌ای که به عنوان مسئله فرماندهان بیزانتین مشهور است. این مسئله به این قضیه می‌پردازد که چطور یک سیستم می‌تواند به توافق منجر شود و به طور دقیق‌تر، چطور یک دریافت‌کننده می‌تواند تأیید نماید که یک دارایی دیجیتالی یا تراکنش (یا هر اطلاعات دیگری) هم در زمان ارسال و هم در زمان دریافت معتبر است.

Blockchain دومین نوآوری بزرگ ناکاموتو است. Blockchain به عنوان یک دفتر کل به صورت محلی روی هارد درایو رایانه هر کاربری که نسخه کامل نرم‌افزار بیت‌کوین را اجرا می‌کند، ذخیره می‌شود. این دفتر کل سابقه هر تراکنش انجام‌شده و تأیید‌شده در شبکه بیت‌کوین و نیز اطلاعاتی را که به عنوان بخشی از آن تراکنش‌ها هستند، ثبت می‌کند. از تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۱۶، حجم داده‌های Blockchain نزدیک به ۵۷ گیگابایت است. اطلاعات از طریق فرایند استخراج به Blockchain اضافه می‌شوند. کاربرانی که یک نسخه ویژه استخراج از نرم‌افزار بیت‌کوین را دارند، توان رایانشی بسیار زیادی را صرف می‌کنند تا بتوانند از این حق برخوردار شوند که یک بلاک دیگر به Blockchain اضافه نمایند. آن‌ها در ازای این کار پاداشی معادل ۲۵ بیت‌کوین نیز دریافت می‌کنند. ایده استخراج سبب می‌شود مطمئن بود که حتماً حجم تنظیم‌شده‌ای از کار و توان رایانش برای گشودن یک بلاک صرف شود و این بلاک جایزه نیز انگیزه‌ای اقتصادی برای انجام صادقانه استخراج ایجاد می‌کند. برای حفظ و تضمین یکپارچگی Blockchain توان رایانشی صرف می‌شود، در حالی که استخراج‌کننده‌ها اعتبار هر یک از تراکنش‌هایی را که در یک بلاک قرار می‌دهند، از طریق رمزنگاری عمومی و خصوصی کلید می‌آزمایند. هنگامی که یک تراکنش در یک بلاک قرار بگیرد، آن تراکنش توسط آن استخراج‌کننده‌ اعتبارآزمایی و تأیید شده است.

اگرچه اغلب از بیت‌کوین به عنوان یک سیستم پرداخت ناشناس یاد می‌شود، اما Blockchain یک مجموعه سوابق شفاف از همه تراکنش‌هایی است که میان کاربران شبکه بیت‌کوین انجام گرفته است. کاربران این شبکه توسط آدرس‌های دیجیتالی (به عبارت دیگر، تابع هش کلید عمومی آن‌ها) شناخته می‌شوند و این آدرس‌های دیجیتالی به عنوان نام اعتباری آن‌ها در Blockchain عمل می‌کند. اغلب می‌توان هویت کاربران Blockchain را از طریق ترکیبی از شناسایی داوطلبانه کاربران با استفاده از آدرس‌های دیجیتالی آن‌ها (مثلاً از طریق تأیید هویت با استفاده از تبادلات بیت‌کوین یا دارندگان بیت‌کوین)، شناسایی اتفاقی توسط دیگر کاربران یا تجزیه و تحلیل آماری مشخص نمود.

فناوری دفتر کل توزیع‌یافته می‌تواند علاوه بر انتقال ارزش‌های دیجیتالی، برای اهداف مختلفی به کار گرفته شود. همان اصولی که به Blockchain اجازه می‌دهند که به یک روش عملی برای ساخت، راستی‌آزمایی و انتقال ارزش بدل شود، می‌توانند برای اطلاعات یا حتی حقوق اجرایی (به عبارت دیگر، قراردادهای هوشمند یا سیستم‌های رأی‌گیری) به کار روند. اما به هر حال، اولین استفاده اصلی از فناوری Blockchain به عنوان یک سیستم پرداخت بوده است.

بیت‌کوین با حرف لاتین b کوچک، زیربنای این سیستم پرداخت است. هنگامی که بیت‌کوین با حرف b کوچک به کار می‌رود، به واحد اصلی ارزش در شبکه بیت‌کوین اشاره دارد. یک بیت‌کوین می‌تواند تا ده مرتبه تقسیم شود؛ کوچک‌ترین واحد، یک ساتوشی است که ارزش آن یک صدمیلیونیم یک بیت‌کوین است. در مجموع، درون سورس کد بیت‌کوین، مقدار ۲۱ میلیون بیت‌کوین به عنوان پاداش استخراج ایجاد خواهند شد که به عنوان دستمزد در فرایند افزودن بلاک به Blockchain، به استخراج‌کننده‌ها اعطا می‌شوند. حدود ۷۲ درصد (یعنی ۱۵٫۲ میلیون از ۲۱ میلیون) از همه بیت‌کوین‌های پاداش تا به امروز ایجاد شده‌اند و تا سال ۲۰۲۶، حدود ۹۰ درصد از تمام بیت‌کوین‌ها ایجاد خواهند شد. نوآوری بیت‌کوین‌ها به عنوان دارایی‌های دیجیتالی در آن است که می‌توان صحت و اعتبار و نیز مالکیت یک بیت‌کوین را آزمایش کرد و همچنین می‌توان این مالکیت را به صورت تقریباً آنی و بدون هیچ هزینه‌ای یا با هزینه‌ای اندک به دیگری منتقل نمود و همه این کارها بدون تکیه بر یک نهاد شخص ثالث قابل اعتماد یا نهاد تسویه وجوه مرکزی انجام می‌شود. شبکه بیت‌کوین امکان این چنین راستی‌آزمایی را به واسطه به‌کارگیری روش‌های رمزنگاری و فناوری شفاف و توزیع‌یافته Blockchain فراهم می‌کند. یک کاربر با بررسی داده‌های تراکنش و Blockchain می‌تواند به سادگی و خیلی سریع تشخیص دهد که آیا دارنده کلید خصوصی مربوطه اجازه انجام تراکنش را داده است یا خیر، آیا بیت‌کوین‌ها به وسیله آن کلید خصوصی کنترل می‌شوند و آیا بیت‌کوین‌های ارسال‌شده معتبر هستند یا به عبارتی، تقلبی محسوب می‌شوند.

به طور کلی، هر فرد باید تعدادی بیت‌کوین برای پخش کردن اطلاعیه انجام تراکنش در شبکه بیت‌کوین و نیز برای وارد کردن و تسویه آن در Blockchain پرداخت نماید. تراکنش‌ها در شبکه بیت‌کوین پخش می‌شوند و طی چند ثانیه در وضعیت تأییدنشده قابل مشاهده خواهند بود. معمولاً تراکنش‌ها در بلاک گشوده بعدی در Blockchain تسویه و موجود هستند؛ اما ممکن است از زمان متوسط گشودن یک بلاک برای تسویه شدن که کمتر از ۱۰ دقیقه است، بیشتر طول بکشد. برای پرداخت‌ها، این امر به معنای تحویل ارزش است؛ اما می‌توان در تراکنش‌های بیت‌کوین، اطلاعات نیز تعبیه کرد. می‌توان اطلاعات را در «قسمت یادداشت» یا با به‌کارگیری سیستم‌های پیشرفته نظیر «کوین‌های رنگی» در داده‌های تراکنش‌های بیت‌کوین قرار داد. این کوین‌های رنگی مفاهیم، قوانین و حقوق بیشتری برای خروجی‌های بیت‌کوین تعریف می‌کنند. به این ترتیب، بیت‌کوین به «پول قابل برنامه‌ریزی» تبدیل می‌شود.

اندازه Blockchain

Blockchain به صورت محلی در همه رایانه‌هایی که نسخه کامل کلاینت نرم‌افزاری بیت‌کوین را اجرا می‌کنند، ذخیره می‌شود. در تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۱۶، اندازه Blockchain نزدیک به ۵۷ گیگابایت بود. همچنان که زمان پیش می‌رود و کاربرد بیت‌کوین افزایش می‌یابد، توانایی کاربران در اداره و مدیریت اندازه Blockchain به کاهش هزینه‌های مربوط به ذخیره‌سازی در رایانه‌ها و پهنای باند دسترسی به اینترنت بستگی خواهد داشت.

به علاوه، پیشنهادهایی برای بهبود شبکه بیت‌کوین با گرایش به افزایش گسترش‌پذیری بیت‌کوین ارائه شده‌اند. در حالی که برخی از این پیشنهادها حداکثر اندازه بلاک‌هایی را که به Blockchain اضافه می‌شوند، افزایش می‌دهند (اندازه حداکثری فعلی برای هر بلاک ۱ مگابایت است)، سایر پیشنهادها به دنبال کاهش ظرفیت ذخیره‌سازی لازم برای Blockchain هستند. یکی از این پیشنهادها شامل حذف انتخابی داده‌های تراکنش‌های قدیمی بیت‌کوین می‌شود. بحث درباره گسترش‌پذیری بیت‌کوین سبب بروز مناقشات و مخالفت‌هایی هم در داخل و هم در خارج جامعه مرکزی توسعه بیت‌کوین شده است.

فراتر از بیت‌کوین ۱٫۰

با این که بیشتر سرمایه‌گذاری‌ها و دستاوردهای مربوط به بیت‌کوین به طور مستقیم به شبکه بیت‌کوین، Blockchain و واحد بیت‌کوین پیوند می‌خورد، اما بیت‌کوین به سطحی فراتر از کاربرد اولیه آن به عنوان یک سیستم پرداخت همتا به همتا گام برداشته است. مراحل آزمایشی این نوآوری‌های جدید در توسعه آلت‌کوین‌ها، برنامه‌نویسی پلت‌فرم‌ها و Blockchainهای بیشتر قرار دارد.

شبکه بیت‌کوین و فناوری Blockchain به عنوان یک پروژه کدباز در ریشه خود به فرایند فورکینگ محدود هستند. فورکینگ فرایند تغییر سورس کد بیت‌کوین به منظور ساخت یک پروژه جدید و متفاوت است که سازگاری رو به عقب محدودی با خود بیت‌کوین دارد. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴، این امر تا حد زیادی به معنای ساخته شدن سیستم‌های پرداخت جایگزین یا آلت‌کوین بود که اساساً شبیه بیت‌کوین بودند و بیشتر آن‌ها هیچ گونه تأثیر مادی نداشتند. در بیشتر موارد، تفاوت‌های بین آلت‌کوین‌ها و بیت‌کوین به دامنه گستردگی آن‌ها محدود می‌شود (مثلاً لایت‌کوین امکان تأیید بلاک‌ها را در زمان کوتاه‌تری فراهم می‌کند و داگ‌کوین از پول تورمی برخوردار است)؛ با این حال،‌ برخی آلت‌کوین‌های مشخص نظیر نِیم‌کوین کاربردهایی بسیار هدفمندتر ارائه می‌دهند. از جنبه معیارهای کاربرد و اندازه بازار، هیچ آلت‌کوینی تا به حال به عنوان همتای واقعی بیت‌کوین ظاهر نشده است. از جنبه نظری، یک آلت‌کوین جدید می‌تواند با ارائه امکانات برتری که به سادگی قابل الحاق به بیت‌کوین نیستند یا با شناسایی یک خرابی یا کمبود در شبکه بیت‌کوین یا سورس کد آن، بر مزایای تأثیر شبکه بیت‌کوین فائق آید. حتی بدون داشتن سهم قابل توجهی از بازار، آلت‌کوین‌ها به عنوان زمینه آزمایش برای طرح‌های جدید در حوزه‌های جدید فناوری عمل می‌کنند و ممکن است به طرح‌های پیشنهادی بهبود بیت‌کوین منجر شوند که ایده‌های مفیدی را به کار می‌گیرند. هنگامی که آلت‌کوین‌ها در ارتباط با پلت‌فرم‌های برنامه‌نویسی یا پروژه‌های Blockchain که توسط مؤسسات مالی توسعه می‌یابند، ساخته شوند، ممکن است بتوانند تأثیرگذارتر ظاهر گردند.

طی دو سال گذشته، پروژه‌هایی که پیرامون ترکیب کردن فناوری بیت‌کوین با پلت‌فرم‌های برنامه نویسی پیشرفته سازمان‌دهی شده‌اند، به موضوعی جذاب بدل گشته‌اند. این پروژه‌ها به دنبال آن هستند که بیت‌کوین و فناوری Blockchain را برای کاربردهای پیشرفته، گسترش‌پذیر نمایند. این پروژه‌ها اغلب با عنوان بیت‌کوین ۲٫۰ یا Blockchain 2.0 شناخته می‌شوند. از جمله این برنامه‌ها می‌توان Ethereum، Counterparty و Blockstream را نام برد. برنامه Ethereum در جستجوی ساخت یک چارچوب برنامه‌نویسی با مشخصه تورینگ کامل است که توسط یک پلت‌فرم آلت‌کوین مستقل پشتیبانی می‌شود. برنامه Counterparty در پی انجام همین کار با استفاده از یک لایه برنامه‌نویسی است که روی Blockchain بیت‌کوین ساخته می‌شود. برنامه BlockStream نیز از طریق ممکن ساختن تراکنش‌های دارایی‌ها یا اطلاعات، در صدد ایجاد قابلیت هم‌کنش‌پذیری در بیت‌کوین با سایر blockchainها که به عنوان «زنجیره‌های جانبی» شناخته می‌شوند و آلت‌کوین‌های هر یک از آن‌ها است. پروژه‌های متعدد دیگری نیز در دست توسعه هستند که هم از بیت‌کوین و هم از آلت‌کوین‌ها استفاده می‌کنند و به تدریج توجه و سرمایه عمومی جدی‌تری دریافت می‌کنند.

به علاوه، مؤسسه‌های مالی از جمله مؤسسه مالی بارکلی، بانک UBS نیویورک و سیتی‌بانک در آمریکا در حال انجام آزمایش‌هایی روی فناوری Blockchain هستند. این آزمایش‌ها شامل به‌کارگیری پروژه‌های ذکرشده و توسعه موارد آزمایشی خصوصی و برچسب تأیید blockchainها می‌شود. blockchainهای خصوصی یا مجوزدار، نسبت به سایر نسخه‌ها نظیر Blockchain بیت‌کوین، اغلب از سه جهت متفاوت هستند: (۱) این blockchainها کدباز نیستند، (۲) این blockchainها از دسترسی باز برای استفاده برخوردار نیستند و (۳) این blockchainها غیرمتمرکز و شفاف نیستند. در عوض، یک blockchain خصوصی و مجوز دار از فناوری Blockchain در یک اکوسیستم محدودتر سازمانی یا کنسرسیومی بهره می‌گیرد. اگرچه بیشتر مزایایی که برای بیت‌کوین در نظر گرفته می‌شود به موجب ساختار باز، شفاف و غیرمتمرکز و دسترسی باز آن است، اما یک blockchain خصوصی و مجاز نیز ممکن است مزایایی نسبت به یک سیستم سرور متمرکز و استاندارد داشته باشد.

کاربردهای پیشرفته‌تر فناوری بیت‌کوین و Blockchain از این توانایی برخوردارند که می‌توانند هر صنعت یا خط تولیدی را که بر ذخیره‌سازی و راستی‌آزمایی اطلاعات یا ارزش متکی است، دگرگون یا متأثر نمایند. جنبه‌های قابل برنامه‌ریزی فناوری بیت‌کوین و Blockchain نیز ممکن است سبب تسهیل توسعه سیستم‌های کنترل و نظارت مستقل، قراردادها و طرح‌های قانونی (نظیر قراردادهای هوشمند) یا توانایی تعامل و پرداخت بین دستگاه‌های متصل به یکدیگر در عرصه اینترنت اشیا (IoT) شوند. با این که دامنه بسیاری از کاربردهای احتمالی این فناوری بسیار گسترده و بزرگ است، این امکان کاملاً وجود دارد که تأثیرگذارترین نتایج کوتاه‌مدت آن‌ها، کارامدتر یا شفاف‌تر ساختن محصولات و خدمات پرداخت، تسویه و حسابداری باشد.

توان رایانشی شبکه بیت‌کوین

زیرساخت شبکه بیت‌کوین توسط استخراج‌کننده‌ها فراهم می‌شود؛ افرادی که مقادیر عظیمی از توان رایانشی را صرف یافتن یک راهکار بلاک می‌نمایند که به آن‌ها اجازه می‌دهد یک بلاک جدید به Blockchain اضافه کنند و همه تراکنش‌های آن بلاک را اعتبارآزمایی و تسویه نمایند. یک راهکار بلاک شامل یک تابع هش می‌شود که باید با معیارهای مشخصی مطابقت داشته باشد. الگوریتم هش از نسخه SHA-256 الگوریتم امن هش ۲ استفاده می‌کند و نیازمند یک مجموعه مشخص از صفرها است که به صورت تصادفی در راهکار ایجاد شده باشند.

استخراج‌کننده‌ها با نوعی از تراشه‌های رایانه‌ای کار می‌کنند که با عنوان مدارهای مجتمع با کاربرد اختصاصی (ASIC) شناخته می‌شوند. این تراشه‌ها با هدف خاص اجرای توابع هش SHA-256 به صورت مستمر طراحی شده‌اند. رشد توان رایانشی شبکه بیت‌کوین طی سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ تقریباً به صورت یک منحنی بوده است و دلیل آن هم افزایش قیمت بیت‌کوین‌ها (و در نتیجه، افزایش قیمت جایزه بلاک به‌دست‌آمده توسط استخراج‌کننده‌ها) و بهبود فناوری استخراج بیت‌کوین است. پیش از سال ۲۰۱۴، استخراج‌کننده‌‌های بیت‌کوین بر فناوری CPU و GPU متکی بودند که در رایانه‌های استاندارد یافت می‌شود. پردازنده‌های CPU و GPU از نظر اجرای توابع هش SHA-256 بسیار ضعیف‌تر و ناکارامدتر بودند؛ در نتیجه، هنگامی که واحدهای ASIC معرفی شدند، رشد چشمگیری در توان رایانشی شبکه بیت‌کوین حاصل گردید. اگرچه هدف ASICها به اجرای توابع هش SHA-256 محدود است، اغلب از شبکه بیت‌کوین به عنوان قدرتمندترین شبکه رایانه‌ای در سراسر جهان یاد می‌شود.

مزیت‌ها و ضعف‌های بیت‌کوین و Blockchain

قطعاً بیت‌کوین به عنوان یک سیستم پرداخت مزیت‌هایی نسبت به سیستم‌های الکترونیکی فعلی دارد. این مزیت‌ها بیشتر به دریافت‌کننده‌های یک تراکنش بیت‌کوین مربوط می‌شوند، اما ممکن است مزایای خاصی نیز به فرستندگان تراکنش‌ها (به عبارت دیگر، مصرف‌کننده‌ها یا خرج‌کننده‌ها) تعلق یابد.

  • شفافیت: همه تراکنش‌های بیت‌کوین در Blockchain ثبت می‌شوند؛ بنابراین یک سابقه کامل، قابل ممیزی و تغییرناپذیر از همه فعالیت‌ها وجود دارد.
  • عدم وجود خطر کلاهبرداری در قالب استرداد: پس از ارسال و تسویه یک تراکنش بیت‌کوین، امکان برگشت آن تراکنش توسط فرستنده وجود ندارد.
  • هزینه کم یا صفر برای تراکنش‌ها: بخشی از هزینه‌های زیرساخت شبکه بیت‌کوین از طریق فرایند ایجاد منبع پول تأمین می‌شود. در نتیجه، می‌توان تراکنش‌های شبکه بیت‌کوین را با هزینه‌ای اندک یا بدون هیچ هزینه‌ای ارسال نمود. به علاوه، دسترسی به شبکه بیت‌کوین نیز هیچ هزینه‌ای ندارد.
  • تراکنش‌های تقریباً آنی: تراکنش‌های شبکه بیت‌کوین به صورت تقریباً آنی به ثبت می‌رسند. تأیید و تسویه این تراکنش‌ها نیز می‌تواند در طول تنها چند دقیقه یا حداکثر کمی بیشتر از یک ساعت انجام شود. در بسیاری از دیگر سیستم‌های پرداخت، تأیید می‌تواند مدتی بسیار طولانی‌تر به طول انجامد.
  • امنیت شبکه: خود شبکه بیت‌کوین به علت به‌کارگیری پروتکل‌های رمزنگاری و غیرمتمرکز Blockchain، بسیار امن است. به‌کارگیری جفت کلیدهای عمومی و خصوصی امنیت را در مقابل احتمال حمله هکری جستجوی فراگیر یا ایجاد یک کلید خصوصی یکسان توسط دو کاربر مختلف به صورت تصادفی تقویت می‌نماید. به علاوه، هیچ نقطه شکست مرکزی و واحدی وجود ندارد که سبب محدود شدن آسیب‌پذیری شبکه بیت‌کوین نسبت به ازکارافتادگی و هک شدن گردد.
  • حفاظت از اطلاعات مالی: تراکنش‌های بیت‌کوین این قابلیت را دارند که بدون نیاز به افشای اطلاعات حساس شخصی و مالی به دریافت‌کننده انجام شوند. این امر احتمال آن که چنین اطلاعاتی در معرض هک شدن پایگاه داده قرار بگیرند را کاهش می‌دهد.
  • دسترسی مالی: اگرچه بیت‌کوین نمی‌تواند همه خدمات مؤسسات بانکداری را ارائه دهد و پیچیدگی‌های فنی آن ممکن است برای برخی از کاربران بیش از حد پذیرش باشد، اما بیت‌کوین می‌تواند خدمات ذخیره‌سازی ارزش و پرداخت الکترونیکی را برای کاربرانی که به خدمات مالی رایج دسترسی ندارند، فراهم نماید.

در مقایسه با این مزیت‌ها، ضعف‌های بزرگی نیز در رابطه با شبکه بیت‌کوین به عنوان یک سیستم پرداخت و بیت‌کوین به عنوان یک دارایی مالی دیده می‌شود.

  • کاربری دشوار: استفاده از بیت‌کوین برای مصرف‌کنندگان آسان نیست. کنترل بیشتر بخش‌های نرم‌افزار، مالکیت یا تراکنش در قالب بیت‌کوین پیچیده است یا استفاده از آن دشوار است. در اغلب موارد، نرم‌افزارها و راهکارهای شخص ثالثی که این کاربری را ساده می‌نمایند، مستلزم آن است که کاربر به آن‌ها اعتماد کند و بیت‌کوین‌ها را در اختیار آن‌ها قرار دهد.
  • دسترسی دشوار: اگرچه شبکه بیت‌کوین از قابلیت دسترسی باز برخوردار است و بازارهای نقدی (در مقایسه با تقاضا و کارکرد فعلی) در آمریکا و برخی از سایر حوزه‌های اقتصادهای مشخص دارد، شمار معدودی از تبادلات و خدماتی که امکان خرید بیت‌کوین را فراهم می‌کنند، تنظیم و نظارت می‌شوند و سابقه عملیاتی قابل توجهی دارند. به علاوه، باز کردن حساب کاربری با تبادلات تحت نظارت، نیازمند اقدامات ضدپول‌شویی و راستی‌آزمایی به صورت «شناخت مشتری» و نیز تأمین مالی حساب است که سبب می‌شود تهیه سریع بیت‌کوین برای کاربران جدید دشوار گردد.
  • دشوار بودن تأمین امنیت: اگرچه Blockchain و پروتکل‌های رمزنگاری زیربنای بیت‌کوین امن و مطمئن هستند، اما کاربران نیز باید به منظور حفاظت و نگهداری و از بیت‌کوین‌های خود، با رعایت ایمنی کلیدهای خصوصی را به کار بگیرند و ذخیره کنند. تأمین امنیت کلیدهای خصوصی چه در یک رایانه و چه توسط هر وسیله دیگری نیازمند رایانش شخصی مناسب و یا امنیت خانگی است که بر میزان تبحر هر کاربر بستگی دارد.
  • عدم‌حفاظت در برابر خطا: برخلاف سیستم‌های پرداخت الکترونیکی قدیمی و رایج، تراکنش‌های بیت‌کوین قابلیت برگشت‌پذیری ندارند و هیچ راهبری نمی‌تواند دسترسی را بازیابی کند. در نتیجه، یک تراکنش نادرست بیت‌کوین یا گم کردن کلید خصوصی به فقدان منابع مالی کاربر منجر خواهد شد.
  • به‌کارگیری محدود در مؤسسات و خرده‌فروشی‌ها: اگرچه تا به این لحظه بیت‌کوین از هر آلت‌کوینی از نظر میزان به‌کارگیری جلوتر است و نسبت به دارایی‌های دیجیتالی دیگر به خوبی از مزایای شبکه بهره می‌گیرد، اما میزان به‌کارگیری بیت‌کوین همچنان تا حدی در مقایسه با سیستم‌های پرداخت یا فناوری‌های مالی فعلی محدود است.

مزایای بیت‌کوین و Blockchain به عنوان یک نوآوری در فناوری، اکنون رفته‌رفته در حال آشکار شدن هستند. توانایی بهره‌گیری از فناوری Blockchain برای امن‌سازی، راستی‌آزمایی و ممیزی اطلاعات به شیوه‌ای گسترش‌پذیر یکی از چندین ویژگی هیجان‌انگیز این نوآوری است. به علاوه، توانایی تشکیل اکوسیستم‌های رأی‌گیری یا اکوسیستم‌های اختیارات، پول‌های قابل برنامه‌ریزی یا موجودیت‌های مستقل به واسطه «قراردادهای هوشمند»، کاربردهای غیرمتمرکز جدیدی را ممکن می‌سازد که می‌توانند برای نوآوری‌های عملی فعلی یا نوآوری‌هایی از این قبیل در آینده که به واسطه اینترنت برای دنیای پیش از اینترنت ممکن شده بودند، ارزش داشته باشد. در حال حاضر، مؤسسات از فناوری Blockchain برای ساخت نمونه‌هایی در ارتباط با واگذاری و ثبت اختیارات دارایی‌ها و اسناد مالی استفاده می‌کنند.

پذیرفتن بیت‌کوین‌ها به عنوان دارایی

هر بیت‌کوین یک بیان دیجیتالی از واحدی است که می‌تواند بدون دخالت هیچ واسطه‌ای یا هیچ نهاد شخص ثالثی از یک کاربر به کاربر دیگری منتقل شود و به این شکل، سبب تسهیل تراکنش مستقیم میان کاربران اصلی بدون هیچ هزینه‌ای یا با هزینه‌ای اندک می‌شود. بیت‌کوین‌ها خارج از سابقه تراکنش‌ها که در Blockchain ذخیره می‌شوند یا در آن نمود می‌یابند، وجود فیزیکی ندارند. ارزش فعلی بیت‌کوین‌ها توسط منبع تأمین بیت‌کوین و نیز میزان تقاضا برای آن‌ها در بازار آزاد و نیز شمار شرکت‌های عمده‌فروش و سایر کاربرانی که آن‌ها را می‌پذیرند، تعیین می‌شود. در حال حاضر، تجارت جهانی با بیت‌کوین‌ها شامل تراکنش‌های منفرد میان کاربران اصلی در کنار تجارت بیت‌کوین مبتنی بر تبادل تسهیل‌شده و فرابورس می‌شود. همچنین، یک بازار اشتقاقی نیز در آمریکا برای مبادلات بیت‌کوین پدید آمده است و برخی از تازه‌واردان اخیر آن خواهان تنظیم مقررات و نظارت کمیسیون تجارت آتی کالاها (CFTC) در آمریکا بر اعمال خود هستند. به علاوه، مصرف‌کنندگان نیز از بیت‌کوین‌ها برای پرداخت هزینه کالاها و خدمات استفاده می‌کنند.

بازارهای تجارت با بیت‌کوین بی‌ثبات هستند و نقدشوندگی محدودی دارند. به نظر می‌رسد پروفایل مخاطرات بیت‌کوین‌ها بسیار بزرگ است و بسیاری از منتقدان اظهار دارند که سرمایه‌گذاری در بیت‌کوین‌ها از احتمالی دوگانه برای بازگشت برخوردار است (به عبارت دیگر، در نهایت بیت‌کوین‌ها به ارزشی بسیار زیاد ختم خواهند شد یا کلاً هیچ ارزشی به همراه نخواهند داشت). بخشی از این عدم‌قطعیت در رابطه با بیت‌کوین‌ها به عدم‌وجود توافق در ارتباط با ارزش داخلی آن‌ها مربوط می‌شود. منتقدان توضیح می‌دهند که در مقایسه با واحدهای پول دولتی (که ارزش آن‌ها توسط پشتیبانی دولت مربوطه تعیین می‌شود) و فلزات ارزشمند (که ارزش آن‌ها به کاربردهای صنعتی و تجاری آن‌ها در گذشته و سنت‌های فرهنگی سرمایه‌گذاری مربوط می‌شود)، بیت‌کوین‌ها ارزش واقعی یا ذاتی ندارند یا ارزش واقعی و ذاتی آن‌ها محدود است. حامیان بیت‌کوین نیز اغلب در پاسخ ادعا می‌کنند که ارزش بیت‌کوین‌ها مبتنی بر توانایی آن‌ها در ارائه دسترسی به شبکه بیت‌کوین و استفاده از آن‌ها به عنوان یک منبع ارزش و واسطه تبادلات است.

اگرچه دارا بودن بیت‌کوین از تاریخ و سنت‌های هزارساله مرتبط با فلزات ارزشمند برخوردار نیست، اما بیت‌کوین‌ها به آسانی قابل تقسیم، انتقال و تعویض هستند و ظاهراً ارزشی مثبت نسبت به هزینه ساخت خود (به عبارت دیگر، هزینه استخراج) دارند. سابقه چهارساله تجارت با بیت‌کوین‌ها نشان‌دهنده آن است که ارزش درنظرگرفته‌شده برای بیت‌کوین‌ها ممکن است بیشتر از سرمایه‌گذاری‌ها و قیمت‌گذاری‌های تکانه‌ای در بازارهایی با نقدشوندگی محدود منشأ باشد. تا به امروز، توافقی در این خصوص وجود ندارد و تحلیل‌های بازاری محدودی روی ارزش داخلی و واقعی بیت‌کوین‌ها یا خود شبکه بیت‌کوین انجام گرفته است.

به دلیل ساختار همتا به همتای شبکه بیت‌کوین، انتقال‌دهندگان و دریافت‌کنندگان بیت‌کوین‌ها می‌توانند ارزش بیت‌کوین‌های انتقال‌یافته را بر اساس توافق مشترک یا تبادل پایاپای مشخص نمایند. این شرکت‌کنندگان عموماً ارزش فعلی بیت‌کوین‌ها را با توجه به فرایند کشف قیمت ارزیابی می‌کنند که در یک یا چند تبادل بیت‌کوین اتفاق می‌افتد و معمولاً این کار را با بررسی ارزش‌های روزانه مبادلات و قیمت‌های تمام‌شده یا ارزش فعلی یک شاخص قیمت بیت‌کوین انجام می‌دهند. بیت‌کوین‌ها معمولاً با ارزش‌گذاری‌های آشکار برای هر تراکنش که توسط یک یا چند مورد از پول‌های دولتی نظیر دلار آمریکا، یورو یا یوان چین سنجش می‌شوند، در تبادلات سراسر جهان مبادله می‌شوند.

از زمان طرح ایده تجارت با بیت‌کوین و به خصوص در بازه‌های زمانی خاصی، قیمت‌های تبادلات بیت‌کوین به شدت نوسان داشته‌اند. از زمان گزارش نخستین نرخ تبادل بیت‌کوین به دلار در سال ۲۰۰۹، قیمت بیت‌کوین در کمترین مقدار به صفر دلار و در بیشترین مقدار به ۱۲۴۲ دلار رسیده است. هم مقدار و هم نرخ تغییر قیمت بیت‌کوین‌ها در مقاطع مختلف قابل توجه و در نوسان بوده است. برخلاف ماهیت دیجیتالی و نه فیزیکی بیت‌کوین‌ها، آن‌ها چندین مشخصه مشترک با شمش طلا دارند: (۱)‌ هر دو می‌توانند به عنوان منبعی برای ذخیره ارزش عمل کنند، (۲) مقدار محدودی از هر دو وجود دارد؛ بنابراین هیچ گاه منبعی بی‌نهایت از آن‌ها به وجود نخواهد آمد، (۳) فرایند استخراج (به عبارت دیگر، ساخت) برای هر دو دشوار و گران است و (۴) قیمت هر دو در بازار بی‌ثبات است.

در برخی جهات، بیت‌کوین‌ها ترکیبی از انواع فعلی دارایی هستند؛ این مطلب را می‌توان به بهترین شکل با توجه به مشابهت با سایر انواع دارایی در شرایط مشخص متوجه شد. نوع دارایی بیت‌کوین بر اساس کاربرد خاصی که مد نظر است، تعریف می‌شود. برای مثال، در انتقال ارزش، سرمایه‌گذاری یا کمک‌های سیاسی، بیت‌کوین‌ها در طبقه «موارد ارزشمندی» قرار می‌گیرند که جایگزینی برای پول واقعی هستند. برخلاف این موضوع، خود بیت‌کوین‌ها معمولاً با تعریف قانونی پول در مقررات و قوانین فدرال یا ایالتی مطابقت ندارند. از جنبه مالیاتی، سازمان درآمدهای داخلی (IRS) و بیشتر ایالت‌های آمریکا این عقیده را دارند هنگامی که بیت‌کوین‌ها خرج می‌شوند، باید همانند دارایی به آن‌ها نگاه کرد و ممکن است زمانی که در قالب سرمایه‌گذاری نگهداری می‌شوند، واجد شرایط آن باشند که به عنوان دارایی سرمایه‌ای در نظر گرفته شوند. در حوزه بازارهای اشتقاقی، کمیسیون CFTC با رضایت و موافقت اعلام کرده است که بیت‌کوین‌ها در تعریف گسترده یک کالا بر مبنای قانون تبادل کالا قرار می‌گیرند و ارائه مشتقات بیت‌کوین و دستکاری بازارها به منظور قیمت‌گذاری مشتقات بیت‌کوین مشمول مرجعیت مقرراتی آن‌ها می‌شود. کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) از نظر دادن درباره آن که آیا بیت‌کوین یک اوراق بهادار است یا خیر خودداری نموده است، اگرچه بیت‌کوین‌های استاندارد، به خصوص طبق تست هَووی، ظاهراً مشخصه‌های یک اوراق بهادار را ندارند. برخلاف این مطلب، به علت ماهیت قابل برنامه‌ریزی بیت‌کوین، این امکان وجود دارد که بتوان بیت‌کوین‌ها یا آلت‌کوین‌ها را به شکلی ساختاردهی کرد که در شرایط خاصی به عنوان یک اوراق بهادار عمل کنند.

به نظر می‌رسد هنگامی که بیت‌کوین‌ها در قالب کالای سرمایه‌ای نگه داشته می‌شوند یا به عنوان یک واسطه تبادل خرج می‌شوند، بیشتر با تعریف پول کالایی مطابقت دارند. پول کالایی، پولی است که ارزش آن به صورت مستقیم از دارایی یا کالایی که این پول از آن ساخته می‌شود، نشئت می‌گیرد و علاوه بر ارزش آن‌ها به عنوان پول، زیبایی یا کاربرد آن‌ها ارزشی ذاتی دارند. پول کالایی کاربردها و مصارف تجاری متعددی دارد و برخی ویژگی‌های مهم پول واقعی یا دولتی را نظیر دوام، تقسیم‌پذیری، قابلیت حمل و راحتی نسبی در ذخیره‌سازی ارائه می‌کند. بیت‌کوین‌ها هر چهار مورد از این مشخصه‌ها را دارند: (۱) با توجه به این که Blockchain به صورت دیجیتالی روی رایانه‌های محلی همه کاربرانی که نسخه کامل نرم‌افزار بیت‌کوین را اجرا می‌کنند، ذخیره می‌شود، از دوام فوق‌العاده‌ای برخوردار است، (۲) در حال حاضر، بیت‌کوین‌ها قابلیت تقسیم به یک صدمیلیونیم دارند، (۳) بیت‌کوین‌ها قابل حمل هستند؛ به این شکل که می‌توان آن‌ها را به آسانی از طریق یک تراکنش بیت‌کوین یا از طریق انتقال کنترل کلید خصوصی به دیگری منتقل نمود و (۴) بیت‌کوین‌ها به آسانی و به صورت دائمی در Blockchain ذخیره می‌شوند و کاربران نیز می‌توانند به آسانی کلیدهای خصوصی خود را در رایانه‌ها، دستگاه‌های همراه و سایر رسانه‌ها ذخیره نمایند. آن دسته از مشخصه‌های دیگر بیت‌کوین‌ها که به یک منبع محدود و دشواری استخراج آن‌ها مربوط می‌شود، ویژگی‌هایی هستند که به فلزات پایه و ارزشمندی مشابه هستند که برخی از شکل‌های بادوام‌تر پول کالایی را تشکیل می‌دهند.

به عنوان یک پول کالایی، بیت‌کوین‌ها از نظر دسته‌بندی دارایی‌ها هم‌ارز فلزات ارزشمند هستند؛ با این حال، از تاریخ طولانی فلزات ارزشمند به عنوان دارایی‌هایی قابل سرمایه‌گذاری برخوردار نیستند و قیمت آن‌ها بی‌ثباتی بسیار شدیدتری داشته است. همزمان که روش‌های نقد و تنظیم‌شده بیشتری برای اعلام تهیه بیت‌کوین‌ها ایجاد می‌شود، این امکان وجود دارد که بیت‌کوین‌ها به منبع قابل اعتمادتری برای ذخیره ارزش، واحد حسابداری و واسطه تبادلات تبدیل شوند. به همین ترتیب، همزمان با ثبات یافتن بازارها و نیز همزمان با این که سابقه بی‌ثباتی قیمت بیت‌کوین‌ها در بازارهای نقد آرام‌تر می‌شود، پروفایل مخاطرات برای سرمایه‌گذاری در بیت‌کوین‌ها نیز ممکن است تعدیل و هماهنگ شود.

تأمین پول بیت‌کوین

تأمین پول بیت‌کوین مبتنی بر قوانین است و یک سیر رشد شناخته‌شده و قابل پیش‌بینی دارد. بیت‌کوین‌های جدید از طریق فرایند پاداش بلاک یا «coinbase» که در حال حاضر ۲۵ بیت‌کوین جدید به ازای هر بلاک است، به وجود می‌آیند. این بیت‌کوین‌های جدید به آن دسته از استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین داده می‌شوند که تراکنش‌های بیت‌کوین را از طریق اضافه کردن یک بلاک به Blockchain با موفقیت اعتبارآزمایی و تسویه نمایند. پس از اضافه شدن هر ۲۱۰ هزار بلاک، میزان پاداش بلاک نصف می‌شود. تا تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۱۶، معادل ۱۵ میلیون و ۲۴۴ هزار بیت‌کوین ایجاد شده است که بیانگر نزدیک به ۷۲٫۶ درصد از مقدار کل و نهایی بیت‌کوین‌ها، یعنی ۲۱ میلیون بیت‌کوین، است.

نمودار زیر رشد منبع پولی بیت‌کوین را از آغاز راه‌اندازی شبکه بیت‌کوین در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۰۹ تا ۱ ژانویه ۲۰۴۰ نشان می‌دهد که در آن زمان تقریباً حدود ۹۹٫۵ درصد از همه بیت‌کوین‌ها ایجاد خواهند شد. در مجموعه داده‌هایی که برای این نمودار به کار رفته است، فرض بر این است که زمان بعدی نصف شدن میزان بیت‌کوین‌های پاداش در تاریخ ۱۷ جولای ۲۰۱۶ خواهد بود و پس از آن، زمان گشودن بلاک‌ها به طور متوسط به ۱۰ دقیقه خواهد رسید.

تأمین پول بیت‌کوین‌ها تنها می‌تواند به واسطه فورکینگ در سورس‌کد بیت‌کوین تغییر یابد؛ امری که فقط زمانی تحقق می‌یابد که توسط شمار گسترده‌ای از کاربران و استخراج‌کننده‌ها صورت پذیرد. اگرچه بسیاری معتقدند که چنین تصمیمی بر ضد منافع کاربران بیت‌کوین خواهد بود، اما شمار معدودی از منتقدان توضیح می‌دهند در صورتی که هزینه‌های تراکنش که به تراکنش‌های بیت‌کوین تعلق می‌گیرد به عنوان انگیزه و عامل محرک برای مشارکت استخراج‌کننده‌ها در فرایند تسویه و واگذاری کافی نباشد، ایجاد یک تغییر در منبع پول بیت‌کوین ممکن است مفید باشد. بحث ایجاد تغییرات اساسی در پروتکل‌های هسته بیت‌کوین مشاجره‌آمیز بوده است و در رسیدن به توافق لازم جهت انجام‌گیری آن با دشواری مواجه خواهد شد.

تنظیم مقررات بیت‌کوین

بیت‌کوین به عنوان یک فناوری در حال ظهور موضوع جالب توجهی برای مؤسسات دولتی، صنایع و گروه‌های حامی بوده است که می‌خواهند مشخص نمایند آیا می‌توان این فناوری جدید و دارایی زیربنایی آن را با دستگاه‌های مقرراتی فعلی کنترل کرد یا مقررات جدیدی برای مورد ملاحظه قرار دادن ویژگی‌های منحصربه‌فرد بیت‌کوین لازم است. نهادهای بسیاری از به‌کارگیری یک رویکرد نامداخله‌گر یا سبک به تنظیم مقررات صنعت بیت‌کوین دفاع نموده‌اند. اما با این حال، ماهیت مالی موارد کاربرد بیت‌کوین به فشار برای تنظیم مقررات منجر شده است.

همان طور که وزارت دادگستری آمریکا مشخص کرده است، بیت‌کوین‌ها در آمریکا غیرقانونی نیستند. در جدال میان دولت آمریکا و راس ویلیام اولبریچ، معاون نماینده دولت آمریکا در متن شکایت علیه جرایم اولبریچ، خاطرنشان کرد: «بیت‌کوین‌ها به خودی خود غیرقانونی نیستند». در نامه‌ای که وزارت دادگستری در سال ۲۰۱۳ نوشت، ذکر شده بود: «سیستم‌های پرداخت اینترنتی، هم متمرکز و هم غیرمتمرکز، به عنوان دستگاه‌هایی که خدمات مالی قانونی ارائه می‌دهند، شناخته می‌شوند». با این حال، کاربران و سرویس‌دهندگان فعال در این فناوری تازه برای دارایی‌های دیجیتالی همچنان با راهنماهای تنظیمی محدود به کار خود ادامه می‌دهند. به علاوه، همان طور که مرکز مرکاتوس در نوشتار «بیت‌کوین: مقدمه‌ای برای سیاست‌گذاران» بحث می‌کند، مقررات موجود که پیش از اختراع دارایی‌های دیجیتالی وضع شده بودند، اغلب برای اطلاق به ویژگی‌های ترکیبی دارایی‌های دیجیتالی هم به عنوان یک فناوری و هم به عنوان نوعی دارایی، نامناسب هستند.

از آغاز سال ۲۰۱۳، مجموعه راهنما‌های منتشرشده توسط شبکه اعمال قانون برای جرایم مالی آمریکا (FinCEN) ، مقررات دولت آمریکا هم در سطح فدرال و هم در سطح ایالتی، روی آنچه که به عنوان نقاط اختناق بیت‌کوین خوانده می‌شوند، تمرکز کرده است. این نقاط شامل صرافی‌های بیت‌کوین، متولیان و اپراتورهای مربوطه با گرایش به خدمات مالی می‌شوند. سازمان‌های تنظیم مقررات بیشتر به این علت تمرکز خود را روی این نواحی گذاشته‌اند که این نواحی بیانگر نقاط ورودی و خروجی بیت‌کوین هستند که مصرف‌کنندگان و کاربران واحدهای ارزش مرسوم و دولتی با بیت‌کوین یا به صورت برعکس مبادله و ذخیره می‌کنند. به علاوه، کسب‌وکارهایی که در این نقاط فعالیت می‌کنند، به طور واضح همان عملیات‌های مرسوم مربوط به خدمات مالی را تداعی می‌کنند که سازمان‌های تنظیم مقررات با آن‌ها آشنا هستند و پروتکل‌هایی برای رسیدگی به آن‌ها دارند.

سازمان‌های تنظیم مقررات، قانون‌گذاران و آژانس‌های مسئول اعمال قانون در آمریکا، با تمرکز بر نقاط اختناق، حفاظت از مصرف‌کنندگان، کلاهبرداری و پول‌شویی را به عنوان اولویت‌های اکوسیستم کلی‌تر بیت‌کوین مشخص نموده‌اند. این نگرانی‌ها کمتر با مقررات مربوط به شبکه بیت‌کوین یا بیت‌کوین‌ها به عنوان دارایی سروکار دارند و بیشتر به پایش فعالیت‌هایی که از بیت‌کوین‌ها به جای پول‌های قدیمی و رایج استفاده می‌کنند، مربوط می‌شود. در حال حاضر، به فعالیت‌های وابسته به بیت‌کوین بر اساس هر مورد استفاده خاص آن رسیدگی می‌شود.

مقررات مربوط به فناوری

بیت‌کوین به عنوان یک فناوری و یک شبکه و نیز بیت‌کوین‌ها به عنوان یک واحد پول، شدیداً توسط سورس‌کد و پروتکل‌های بیت‌کوین کنترل و نظارت می‌شوند که بر اساس توافق همگانی شرکت‌کنندگان در اکوسیستم بیت‌کوین تعیین و به کار گرفته می‌شوند. شبکه بیت‌کوین، Blockchain، تراکنش‌های بیت‌کوین و بیت‌کوین‌ها، همگی در پیروی شدید از قوانین تعیین‌شده در سورس‌کد عمل می‌کنند. این سورس‌کد به صورت دوره‌ای توسط گروهی از برنامه‌نویسان داوطلب که روی این پروژه کدباز کار می‌کنند، به‌روزرسانی و تعمیر و اصلاح می‌شود. این برنامه‌نویسان داوطلب معمولاً با عنوان «توسعه‌دهندگان اصلی» خوانده می‌شوند. پیشنهادها و نتایج کارهای آن‌ها هم در کلاینت نرم‌افزاری مرجعِ هسته بیت‌کوین و هم در صفحه منابع باز GitHub قابل ممیزی هستند. تا به امروز، هیچ مؤسسه دولتی در آمریکا در پی به دست گرفتن کنترل فرایند توسعه نرم‌افزار بیت‌کوین نبوده است و نیز هیچ سازمانی در صدد محدود ساختن دسترسی اینترنتی یا اتصال با شبکه بیت‌کوین نبوده است.

مقررات فدرال آمریکا

تا به حال، دولت آمریکا یکی از مهره‌های اصلی در تهیه یک چارچوب تنظیم مقررات برای بیت‌کوین بوده است. در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۳، FinCEN با انتشار مجموعه راهنماهایی در رابطه با انتقال پول و مقررات کسب‌وکار در خدمات مالی با ملاحظه دارایی‌های دیجیتالی، به عنوان اولین مؤسسه بزرگ دولتی شناخته شد که به صورت مستقیم راهنماهایی در خصوص بیت‌کوین و سایر شبکه‌های دارایی دیجیتالی ارائه می‌نماید. مجموعه راهنمای FinCEN پیشنهاد کرد که مشارکت‌کنندگان در بازار بیت‌کوین به صورت گسترده به عنوان انتقال‌دهندگان پول ثبت شوند؛ مگر کاربرانی که از بیت‌کوین‌ها برای خرید کالاها یا خدمات واقعی و مجازی استفاده کنند. این بیانیه رسمی، ساختار تنظیم مقررات فعلی FinCEN را به کار برد و نیازمند به‌کارگیری هیچ قانون جدیدی نبود.

به همین شکل، در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۱۴ نیز، سازمان IRS مجموعه راهنماهایی را در خصوص تعامل با دارایی‌های دیجیتالی تبدیل‌پذیر (نظیر بیت‌کوین‌ها) برای اهداف تعیین مالیات بر درآمد در دولت فدرال آمریکا منتشر نمود. این راهنماها الزامی بر به‌کارگیری مقررات جدید نبودند، اما در عوض، بیت‌کوین‌ها را به عنوان «دارایی‌هایی» دسته‌بندی نمودند که مشمول قانون مالیات بر درآمد در دولت آمریکا نمی‌شوند. همچنین این راهنما‌ها به روشنی بیان کردند که می‌توان بیت‌کوین‌ها را به عنوان دارایی‌های سرمایه‌ای در نظر گرفت.

همچنین، هیئت مدیره سیستم بانکداری مرکزی فدرال در آمریکا بیانیه‌ای صادر نمود که در آن، بیت‌کوین‌ها، شبکه بیت‌کوین و سایر سیستم‌های پرداخت دیجیتالی را به طور عمومی خارج از حوزه اختیارات خود خواند. با این حال، ژانت یِلِن، رییس هیئت مدیره، تأیید نمود که این موارد در حوزه فعالیت FinCEN و وزارت دادگستری قرار دارند.

در جدیدترین اقدام، CFTC ضمن بیان موضع رسمی خود در قبال تنظیم مقررات، اعلام کرد که بیت‌کوین‌ها کالاهایی هستند که مشمول قانون تبادل کالای آمریکا می‌شوند. در سال ۲۰۱۴، CFTC جلساتی در خصوص مقررات مربوط به بیت‌کوین‌ها به عنوان کالا برگزار نمود و از شرکت‌های TeraExchange و LedgerX درخواست‌ نمود تا پلت‌فرم‌هایی برای سوآپ و دیگر ابزار مشتقه ارائه نمایند.

کمیسیون SEC نیز با تمایل و علاقه به بررسی خرید و فروش دارایی‌های دیجیتالی پرداخته است. اگرچه SEC موضعی برای تنظیم مقررات در قبال مشخصه‌های قانونی بیت‌کوین (این که آیا بیت‌کوین‌ها اوراق بهادار به حساب می‌آیند یا خیر) نگرفته است، اما اقدامات متعددی برای مقابله با افراد یا موجودیت‌هایی انجام داده است که از بیت‌کوین‌ها در نقشه‌های کلاهبرداری نظیر نقشه Ponzi در پرونده Shavers، اطلاع‌رسانی‌های دارای اشتباه و گمراه‌کننده و ارائه اوراق بهادار ثبت‌نشده استفاده می‌کنند. هم SEC و هم سازمان تنظیم مقررات صنایع مالی آمریکا هشدارهایی برای سرمایه‌گذاران در خصوص مخاطرات سرمایه‌گذاری در بیت‌کوین‌ها و سایر دارایی‌های دیجیتالی صادر نموده‌اند.

سایر مؤسسات فدرال از جمله اداره حفاظت مالی از مصرف‌کنندگان، وزارت دادگستری و وزارت امنیت داخلی آمریکا نیز به مطالعه مقررات مربوط به بیت‌کوین و تأثیر آن بر حکم‌های فعلی خود پرداخته‌اند. همچنین اهرم قانون‌گذاری دولت آمریکا به تحقیق درباره بیت‌کوین پرداخته است و جلساتی به میزبانی کمیته‌های مجلس سنا و مجلس نمایندگان آمریکا در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ برگزار و گزارش‌هایی نیز توسط اداره حسابرسی دولت آمریکا و سازمان تحقیقات کنگره آمریکا منتشر شده است.

مقررات بین‌المللی

وضعیت مقررات بیت‌کوین در سطح بین‌المللی گوناگون‌تر و نابسامان‌تر است. در حالی که برخی دولت‌ها نسبت به ورود این فناوری جدید نظر مساعد داشته‌اند، سایر دولت‌ها نظیر روسیه مخالف آن بوده‌اند؛ تا حد زیادی می‌توان علت این امر را تهدیدی دانست که بیت‌کوین برای کنترل سرمایه به وجود می‌آورد. بررسی خوب و مناسب مقررات بین‌المللی فراتر از حد و دامنه این نوشتار است؛ با این وجود، بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا و کشورهای مشترک‌المنافع ظاهراً در حال گام برداشتن به سمت دیدگاه تنظیم مقرراتی همانند آمریکا هستند.

تنظیم مقررات

مقررات آمریکا در رابطه با اکوسیستم بیت‌کوین روی نقاط اختناق تمرکز می‌کند که در آن‌ها، بیت‌کوین‌ها از پول دولتی به ارزش دیجیتالی (نظیر صرافی‌ها بیت‌کوین و پلت‌فرم‌های خرده‌فروشی) تبدیل می‌شوند. هم سازمان‌های تنظیم مقررات فدرال و هم سازمان‌های تنظیم مقررات ایالتی روی مسائلی از قبیل حفاظت از مصرف‌کنندگان، افتا و پیروی از الزامات ضدپول‌شویی و الزامات اداره کنترل دارایی‌های خارجی تمرکز نموده‌اند.

جمع‌بندی

فناوری بیت‌کوین و Blockchain دستاوردهای مهمی در اقتصاد وابسته به فناوری‌های مالی هستند. شبکه بیت‌کوین منجر به ایجاد اکوسیستمی مهم با پروژه‌های متعدد شده است که از سال ۲۰۱۳، بیش از یک میلیارد دلار سرمایه‌گذاری پرخطر جلب کرده است. چنین سرمایه‌گذاری‌هایی به کارآفرینان و مؤسسات مالی اجازه خواهد داد تا ضمن تلاش برای دگرگون ساختن نحوه کار و عمل فناوری‌های مالی و اطلاعاتی بین‌المللی، به آزمایش و تحقیق با شبکه بیت‌کوین و فناوری Blockchain و نیز واحد پول بیت‌کوین بپردازند.

بیت‌کوین از دشواری‌های تاریخی و مشکلات ناشی از پیوند خوردن با مجرمان در اذهان عمومی عبور کرده است. همه شرکت‌کنندگان در حوزه‌های مالی و فناوری‌های مالی باید هشیارانه و با دقت از وعده‌های داده‌شده این فناوری آگاه باشند. به علاوه، بررسی و درک طرح‌های مقرراتی پیچیده و درحال‌تکاملِ پیرامون سرمایه‌گذاری در بیت‌کوین و Blockchain برای کسب‌وکارهایی که قصد مشارکت در این اکوسیستم جدید و جذاب را دارند، اجباری است.

قیمت بیت‌کوین

نمودار زیر قیمت هر بیت‌کوین را بر اساس میانگین وزنی ارزش تبادلات به حجم تبادلات بر مبنای دلار آمریکا نشان می‌دهد.

قیمت بیت‌ کوین

این نمودار از ماه نوامبر ۲۰۱۳ تا ماه فوریه ۲۰۱۶ را شامل می‌شود. قیمت بیت‌کوین در دوره‌هایی شدیداً بی‌ثبات بود؛ به خصوص از اواخر سال ۲۰۱۳ تا اوایل سال ۲۰۱۴، هنگامی که تجارت بیت‌کوین به صورت برجسته در صدر اخبار بازارها ظاهر شد. فروپاشی شرکت قدیمی تبادلات Mt. Goc در فوریه ۲۰۱۴ به تمرکز بیشتر بر مقررات و حفاظت از مشتریان و در نهایت، برقراری مقررات تنظیم تبادلات بیت‌کوین در آمریکا منجر گردید. در ۲۰ ماهی که از فروپاشی Mt. Gox می‌گذرد، مهارت و تخصص‌گرایی و سطح سرمایه‌گذاری اپراتورهای بزرگ در اکوسیستم بیت‌کوین افزایش یافته است؛ این در حالی است که بخش اعظم تجارت‌های بیت‌کوین همچنان به صورت تبادلات آزاد انجام می‌شوند که هنوز به طور کامل با الزامات ثبت و صدور گواهی در مقررات فدرال و ایالتی آمریکا مطابقت ندارند.

منبع:nashrafa.ir

به کانال تلگرامی وکیل سایبری بپیوندید irancyberlawyer@

 

 

بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟ بیت کوین چیست؟

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + دو =

هماهنگی و تعیین وقت
بستن