رد کردن لینک ها

دعاوی نام دامنه

اشتراک گذاری

دعاوی نام دامنه

از انجایی که بیشتر شرکت ها و کمپانی ها اطلاعات و محصولاتشان رابا ایجاد وب سایت در بستر اینترنت قرار می دهند، درگیری بر سر نام دامنه های اینترنتی طی چند سال اخیر متداول تر شده است.

برای آشنایی بیشتر می توانید به مقاله ثبت نام دامنه اینترنتی مراجعه نمایید.

 

اختلافات بر سر نام دامنه در اینترنت:

در این مقاله اختلافات مربوط به نام دامنه در جامعه اینترنتی مورد بحث قرار می گیرد.

قبل از ورود به مسائل حقوقی مرتبط با موضوع نام دامنه ضروری است که آشنایی مختصری با نام های دامنه و موضوعات فنی مرتبط با نام دامنه داشته باشیم .

نام های دامنه-معرفی:

نام های دامنه به طور مختصر آدرس های اینترنتی هستند که کاربران با وارد نمودن آنها در مرورگرهای اینترنتی (browser) به محتوای سایت مورد نظر خود دست می یابند. با استفاده از نام های دامنه ایمیل ها فرستاده و صفحات وب پیدا می شوند.

به عنوان مثال ادرس وب برای وب سایت مایکروسافت www.microsoft.com می باشد.در حالی که ممکن است Bill Gates یک ایمیل ادرس مانند bill@microsoft.com هم داشته باشد.

(که هر دوی آنها از نام دامنه .microsoft.com استفاده می کنند).

بدون نام دامنه یک کامپیوتر نمی تواند تشخیص دهد که کجا را باید برای یک صفحه وب جست و جو کند و مسیریاب های (روتر) ایمیل نیز نمی توانند ایمیل ارسال کنند.

نام های دامنه به سلسله مراتب هایی تقسیم می شوند.

بالاترین مرتبه این سلسله مراتب بعد از اخرین نقطه در یک نام دامنه قرار می گیرد. در microsoft.com بالاترین مرتبه نام دامنه .com. است که .com متداول ترین نام دامنه مرتبه بالا است و برای نشان دادن اینکه نام دامنه متعلق به شرکت های تجاری است استفاده می شود.

 

  • یکی دیگر از رایج ترین نام های دامنه مرتبه بالا شامل .org می شود که متعلق به سازمان های غیرانتفاعی است .
  • .net متعلق به سازمان های مرتبط با اینترنت و شبکه است .
  • .edu متعلق به دانشگاه ها و دانشکده ها است و .gov متعلق به نهاد های دولتی است.

علاوه براین نام های دامنه عمومی هر کشور هم یک نام دامنه مرتبه بالای ویژه دارد.

به عنوان مثال ca. یک دامنه در کشور کانادا را نشان می دهد، .ie یک دامنه ایرلندی را نشان می دهد و .ir نشان از یک دامنه در کشور ایران را دارد.

دعاوی که حول نام های دامنه به وجود می ایند شامل نام های دامنه مرحله دوم هستند.

نام مرحله دوم نامی است که به سمت چپ نام های دامنه مرتبه بالا در یک آدرس اینترنتی هدایت می شوند.

به عنوان مثال در آدرس www.microsoft.com نام دامنه مرتبه دوم Microsoft. است.

دو نام دامنه مرتبه دوم یکسان نمی توانند در زیر یک دامنه مرتبه بالایی همزیستی داشته باشند.

به عنوان مثال اگرچه هر دو شرکت  Delta Faucet و Delta Airlines باید نام دامنه ای شبیه به “delta.com” را داشته باشند اما فقط یک شرکت Delta می تواند نام دامنه “delta.com” را به مالکیت داشته باشد.

بسیاری از ترکیب های نام های دامنه مرتبه اول ودوم یک عبارت بی همتا بوده و امکان اینکه این ترکیب را بتوان تکرار نمود وجود ندارد.

 

چگونه نام های دامنه اختصاص داده می شوند:

به منظور ثبت یک نام دامنه مرتبه دوم در زیر یک دامنه سطح بالا , یک درخواست باید به سازمانی که جایگاه معین کردن نام برای دامنه سطح بالا را دارد، ارسال شود.این سازمان در ایران نیک نام دارد و آدرس آن www.nic.ir است که تحت نظر پژوهشگاه دانش های بنیادی فعالیت می کند.

مدیریت و سیاستگذاری نام های دامنه در سراسر جهان متعلق به موسسه غیرانتفاعی تحت عنوان icann است که وظیفه های این موسسه ضمانت تخصیص آدرس پروتکل اینترنت برای یک فضا در اینترنت، واگذاری پروتکل شناسه سیستم مدیریت نام دامنه سطح بالا و مدیریت ریشه کارگزارها (root server) است.

 

دعاوی نام های دامنه:

به علت افزایش محبوبیت و شهرت اینترنت، شرکت ها به این نتیجه رسیدند که داشتن یک نام دامنه که مشابه نام شرکت یا نام یکی از محصولاتشان است می تواند بخش باارزشی برای حضورشان در اینترنت باشد.

شرکتی که می خواهد یک نام دامنه را به دست اورد می بایست با مراجعه به پایگاه های اینترنتی ثبت دامنه و جست و جوی نام مورد نظر از آزاد بودن آن نام و یا رزرو شدن توسط شخص دیگر اطمینان یابد.

وقتی که یک شرکت متوجه می شود که نام دامنه متناظر با نام شرکت آنها یا علامت تجاری محصولاتشان  متعلق به شخص دیگری است در این صورت شرکت می تواند یک نام دیگر انتخاب کند یا اینکه مبارزه برای بازپس گیری نام دامنه را آغاز نماید.

شایع ترین مثال در خصوص دعاوی نام دامنه در ایران مربوط به طرح دعوی شرکت فیس بوک برای بازپس گیری نام دامنه facebook.ir است که این شرکت توانست با طرح دعوا در سازمان جهانی مالکیت معنوی که زیر نظر سازمان ملل اداره می شود (wipo) نسبت به بازپس گیری این نام از مالک ایرانی آن اقدام نماید.

اگر چه دفاعیات جوان یزدی صاحب دامنه نیز که مدعی بود این نام را قبل از این فیس بوک و صرفا برای ایجاد یک سایت که کتاب های مطالعه شده توسط وی را نمایش می دهند را به جایی نبرد.

دعوای دیگر در این رابطه به دامنه google.ir اختصاص دارد که رأی صادره در خصوص این دامنه به شرح زیر می باشد:

مرکز وساطت و داوری سازمان جهانی مالکیت فکری

حکم هیات اداری

شرکت google inc. به طرفیت (م=ج)

شماره پرونده : dir 5002-1000

 

۱-طرفین دعوی

خواهان:شرکت google inc. به نشانی امریکا , ایالت کالیفرنیا, مونتین ویو, با وکالت خانم (ر-ها)

خواننده:آقای (م-ج) به نشانی جمهوری اسلامی ایران , رفسنجان

 

۲-نام دامنه و مرکز ثبت

نام دامنه مورد ترافع (google.ir) که نزد مرکز ثبت نام دامنه و ادرس اینترنتی ایران به ثبت رسیده است.

 

۳-گردشکار:

شکایتی نزد مرکز وساطت و داوری سازمان جهانی مالکیت فکری (مرکز داوری) در مورخ ۱۰ ژانویه ۲۰۰۵ مطرح گردید.

در همان روز ۱۰ ژانویه ۲۰۰۵ مرکز داوری استعلام ثبت نام دامنه را از طریق پست الکترونیک به مرکز ثبت نام دامنه ایران ارسال کرد.

مرکز ثبت نام دامنه ایران در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۰۵ ازطریق پست الکترونیک پاسخ استعلام مبنی بر اینکه نام دامنه مورد ترافع به نام خوانده ثبت رسیده و نیز مشخصات و جزئیات نام دامنه را به مرکز داوری اعلام نمود.

مرکز داوری با بررسی های لازم اعلام داشت که دعوی منطبق با قواعد شکلی مربوطه و صحیحا مطرح گردیده است.

مرکز داوری دعاوی مذکور را به طور رسمی از طریق پست الکترونیک به خواننده ابلاغ نمود و رسیدگی در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۰۵ آغاز گردید.

مهلت قانونی پاسخگویی خوانده به دعوی مطروحه اول فوریه ۲۰۰۵ بوده که پاسخ خوانده در تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۰۵ در مرکز داوری از طریق پست الکترونیک ثبت گردید.

مرکز داوری آقای ……را در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۰۵ به عنوان عضو انفرادی هیات داوری تعیین نمود.

هیات رسیدگی  ضمن اعلام پذیرش , مراتب بی طرفی و استقلال خود را منطبق با مقررات اعلام داشت.

 

۴-سوابق:

خواهان مدارک ثبت علامت google را به نام خود در کشور های مختلف جهان تقدیم داشته است.

خواهان مالک تعداد بسیاری از نام های دامنه ثبت شده google در کشورهای مختلف می باشد.خوانده نام دامنه مورد ترافع را به ثبت رسانده و استفاده می نماید .

 

۵-دفاعیات طرفین:

خواهان:

نام دامنه مورد ترافع با علائم تجارتی خواهان یکسان می باشد.

خوانده هیچ حق یا منافع مشروع در مورد نام دامنه مورد دعوی ندارد.

خوانده از نام دامنه مذکور جهت ارائه خدمات جست و جو استفاده نموده که تقلیدی از خدمات جست و جوی خواهان بوده و این موید عدم وجود حسن نیت خواهان در ارائه خدمات و کالاها می باشد.

بر اساس رویه ها و استدلال های سابق هیات در مورد پرونده شماره d2000-0847 در خصوص نام دامنه madonna.com استفاده بر اساس شهرت دیگری موید عدم وجود حسن نیت در ارائه خدمات و کالاها می باشد .

خوانده

هیچ گونه شهرت یا معروفیتی در خصوص نام دامنه مذکور ندارد.

نظر به اینکه نام دامنه مورد ترافع باعلائم تجارتی خواهان یکسان می باشد که خوانده از آن استیفا بلاجهت می نماید و هر شهرت و معروفیتی که برای خوانده حاصل شود ناشی از شهرت علائم تجارتی و حسن نیت خواهان می باشد.

به گفتگو بپیوندید

بازگشت به بالای صفحه
Call Now Button