رد کردن لینک ها

نقش هوش مصنوعی در آینده امنیت سایبری (کدامیک، دفاع یا تخاصم)

اشتراک گذاری

مفهوم هوش مصنوعی

هوش مصنوعی به هوشی اطلاق می شود که ماشین یا ربات در شرایط گوناگون از خود نشان می‌دهد. هوش مصنوعی را همچنین می توان به عنوان سیستمی در نظر گرفت که نظیر انسان دارای منطق بوده و اهل عمل است. از توانایی تفکر، یادگیری، آموزش، حل مسائل پیچیده و بیان احساس برخوردار می باشد.

مطالعه در مورد هوش مصنوعی از سال 1956 در آمریکا آغاز شد. در این سال ها وزارت دفاع آمریکا بودجه زیادی را صرف پژوهش در این زمینه کرد. اقدامات و طراحی های اولیه عمدتاً معطوف به بازی های رباتیک و حل مسائل پیچیده ریاضی بود. در سال های بعد به تدریج دانش ساخت و استفاده از هوش مصنوعی وسعت بیشتری پیدا کرد. هوشمندی، یک مفهوم سیال و نسبی است که در موقعیت های مختلف ممکن است نتوان استنباط یکسانی از آن داشت.

ویژگی های زیر از جمله خصوصیاتی است که می توان برای یک هوش مصنوعی در نظر گرفت :

  • درک نسبی از محیط و موقعیت ها و واکنش مناسب در قبال آن
  • قدرت تشخیص خطاها واشتباهات
  • توانایی اولیه در برقراری ارتباط با دیگران و محیط اطراف
  • بیان خواسته ها، تمایلات واحساسات
  • فهم درستی از تفاوت و شباهت میان مقوله های مختلف
  • تجزیه و تحلیل اطلاعات و نتیجه‌گیری
  • قدرت درک مطلب و توان فراگیری و آموزش

مفهوم هوشمندی

هوشمندی و استفاده از الگوریتم های هوشمند در اینترنت البته مطلب جدیدی نیست. سال ها است گوگل، یوتیوب، فروشگاه گوگل، اپل و مایکروسافت بر اساس شیوه جستجوی کاربران در اینترنت به آنان پیشنهاداتی ارائه می دهند که ممکن است با سلائق آنان همخوانی داشته باشد. چندی است گوشی های همراه نیز هوشمندی را در مدل های جدید خود، تجربه می کنند که از آن جمله می توان به قدرت تشخیص چهره کاربران اشاره نمود.

از ایده بکارگیری هوش مصنوعی در فضای سایبر مدت مدیدی نمی گذرد. هنوز نقش هوش مصنوعی در آینده امنیت سایبری روشن نیست. بسیاری از کارشناسان امنیتی معتقدند هوش مصنوعی ابزار فدرتمندی برای دفاع در برابر حملات تهاجمی هکرها است.

با ابنکه تا این لحظه هوش مصنوعی به شکل رسمی و گسترده وارد بازار نشده و دوره آزمایشی خود را طی می کند عده دیگری اعتقاد دارند هوش مصنوعی ممکن است بازیچه دست هکرها شده و به جای آنکه در زمین بازی در نقش دفاعی بازی کند، به ایفای نقش تهاجمی بپردازد. این می تواند به معنی ادامه نگرانی ها و بازی با اعصاب کاربرانی باشد که برای فرار از دست هیاهوی زندگی واقعی و کسب آرامش به دنیای وب پناه آورده اند.

هوش مصنوعی و امنیت سایبری

در سال 2019 هکرها حملات وسیع و بحران سازی را در فضای سایبر تدارک دیدند. در این سال نقض اطلاعات به صورت قابل توجهی افزایش یافت و پیش بینی می شود که سال 2020 ، هزینه های مربوط به خسارت های ناشی از نقض امنیت سایبری به 5 تریلیون دلار برسد.

با افزایش حملات، تیم های امنیت سایبری تمام وقت مشغول به کار هستند. آنها البته با کمبود نیرو مواجه اند ولی در حال جستجوی راه حل هایی برای برطرف کردن مشکلات ناشی از افزایش این حملات می باشند.

سال 2020 سالی خواهد بود که هوش مصنوعی دیدگاه دفاعی امنیت سایبری را تغییر می دهد. وضعیت فعلی هوش مصنوعی به گونه ای است که می خواهد تعدادی از مشکلات برطرف شود تا بتواند به شکل مؤثرتری از کاربران در برابر عاملان مخرب محافظت کند.

 به دلیل کمبود شدید متخصصان امنیت سایبری، بسیاری از شرکت ها برای دفاع بهتر از شبکه های خود و جبران کمبود پرسنل ، هوش مصنوعی را به عنوان نوعی راه حل بکارگرفته اند.

سطح دیگری از پیچیدگی های امنیت سایبری وقتی احساس می شود که ما درک درستی از میزان آستانه تحمل و بازدارندگی نداریم. این مشکل وقتی بارزتر می شود که شرکت های امنیتی آستانه های مقاومت در برابر حملات سایبری را خیلی بالا یا خیلی پایین تنظیم می کنند. گفته می شود هوش مصنوعی می تواند یک راه حل عالی برای حل چنین مشکلاتی باشد. البته مشروط بر آنکه هوش مصنوعی مناسبی برای این کار در نظر گرفته شود و برنامه ریزی  درستی بر روی آن صورت گیرد. در این صورت در برابر حملات قادر به ایفای نقش دفاعی به موقع و هوشمندانه خواهد بود.

هوش مصنوعی/ دفاع یا تهاجم

اگر سیستم امنیتی که آنها مورد استفاده قرار می دهند، قادر به حداقل رساندن مشکلات نباشد، نتیجه نادرست می تواند فرصت های مناسب یک تحلیلگر امنیتی را به هدر دهد. داشتن یک برنامه هوش مصنوعی به قدر کافی هوشمند، برای تشخیص و تمایز میان یک تهدید واقعی از یک اختلال، آزمون سختی است که قرار است در سال 2020 تست شود. این تست و آزمون زمانی اهمیت مضاف می یابد که هکرها نیز بیکار ننشسته و آنان نیز احتمالاً ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی خود را توسعه خواهند داد. در این صورت جدالی واقعی میان هوش مصنوعی مدافع با اخلاق و هوش مصنوعی متخاصم مکار آغاز خواهد شد.

هوش مصنوعی تخاصمی در حال تبدیل شدن به یک تهدید بسیار واقعی است که ما باید خود را در دهه جدید برای مواجهه با آن آماده کنیم. هکرها شروع به تجهیز خود با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین کرده اند که به آنها کمک می کند تا بدون این که شناسایی شوند به کاربران حمله کنند. برای شناخت این پیشرفت ها در طرف مقابل ، تیم های امنیت سایبری باید با بهترین ابزارهای دفاعی ممکن مجهز و آماده باشند.

موج سوم هوش مصنوعی

اینجاست که موج سوم هوش مصنوعی شروع می شود ، هوش مصنوعی مولد بدون ناظر در سال 2020 ارائه خواهد شد، که به علت الگوریتم تطبیقی منحصر به فرد خود قادر به جلوگیری از حملات روز صفر می باشد. در حال حاضر ، اکثر شرکت های امنیتی ارائه دهنده هوش مصنوعی ، یک مدل ناظر ارائه می دهند، تعداد معدودی که یادگیری بدون ناظر را بکار می گیرند، فقط از مدل های تفکیک پذیری استفاده می کنند و از مدل های مولد استفاده نمی کنند.

اینها تنها روش هایی برای برچسب گذاری هستند. آنچه ما اکنون در سیستم های امنیتی خود می خواهیم یک سیستم تشخیص خودکار می باشد که اشتباه و خطا را تشخیص می دهد و می تواند به کاربر هشدار دهد که یک تهدید وجود دارد بدون اینکه کاربر مجبور باشد از قبل این تهدید را برچسب گذاری نماید.

هوش مصنوعی در دهه آینده

با یادگیری بدون ناظر مولد، هیچ برچسبی وجود ندارد. این برنامه با مطالعه یک شبکه به مدت 7 روز کامل کار می کند تا تغییراتی که به شکل روزمره رخ می دهد را دریافت نماید. سپس اقدام به ایجاد یک خط مبنا از این شبکه می نماید تا از آن برای پیش بینی آنچه که در آینده رخ خواهد داد، استفاده کند. اگر شبکه به گونه ای رفتار کند که پیش بینی با استفاده از خط مبنا صورت نگیرد، این رویداد به عنوان یک تهدید توسط هوش مصنوعی علامت گذاری می شود. سپس به یک تحلیلگر امنیتی هشدار داده می شود. این همان چیزی است که در متوقف سازی حملات روز صفر به گونه ای که یادگیری ناظر قادر به رقابت با آن نباشد، بسیار مؤثر است.

به واسطه وجود قوانین جدید مربوط به حفاظت از داده ها یا همان سیاست حفظ حریم خصوصی و سایر موارد ، الزامات جدیدی ایجاد شده است. این الزامات بر روی هر سازمانی که داده های خصوصی را جمع آوری می کند، اعمال می گردد. این اعمال قوانین برای شفافیت بیشتر نحوه استفاده آنها از داده های مشتریان مورد نیاز است و موجب بهبود بخشی فرآیندهای مدیریتی و امنیتی می گردد.

دهه آینده از یک سو شاهد دگرگونی عظیمی در سیستم های هوش مصنوعی مستقل خواهیم بود. از سوی دیگر کشمکش میان هکرها و تیم های امنیتی با استفاده از تجهیزات و روش های دفاعی سایبری پیشرفته تر ادامه خواهد یافت. در این دهه معلوم خواهد شد کدامیک از این دو پیروز واقعی میدان مبارزه و نبرد خواهند بود. براستی سیستم هوشمند واقعی از آن چه کسانی خواهد شد؟ آیا کاربران می توانند  درآینده نفس راحتی بکشند و از ایمنی در فضای وب احساس آرامش کنند.

 

به گفتگو بپیوندید

9 − 8 =

بازگشت به بالای صفحه